เมื่อทิวาฟื้นขึ้นมา
ยูนา: ฟื้นแล้วหรอยะ ยัยลิง
ทิวา: นี่ชั้นอยู่ที่ไหน
ยูนา: น่าสมเพชจริงๆ ตื่นขึ้นมาแล้วก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย
ทิวา: ใครเอาเชือกมามัดชั้นไว้ ปล่อยนะ เทอ2คนน่ะ ช่วยชั้นหน่อยสิ
ยูนนา: เธอนี่มันโง่จริงๆเล๊ย
ทิวา: อะไร มาว่าชั้นอีก ชั้นบอกให้ปล่อยชั้นไปไง พวกเทอมาช่วยชั้นแล้วทำไมไม่ปล่อยชั้นไป
ยูนา: หุบปากน่ายัยโง่!!!! ชั้นนี่แหละจับเทอมามัด
ทิวา: ยัยหน้าสวย!!! เทอ....เทอจับชั้นมาทำไมยะ
ยูนา: หึหึ ไม่มีอะไรหรอกย่ะ ก็แค่จะให้เลือกเส้นทางชีวิต
ยูนนา: แกจะคืนโอปป้าให้พวกเราดีๆ หรือว่าจะโดนน้ำกรดสาดหน้าแล้วทรมานไปจนวันตาย ยัยทิวา
ยูนา: ชั้น2คนมีให้แกเลือก2ทาง จะตาย หรือจะอยู่
ทิวา: ไม่!!!! ไอ้พวกบ้า ปล่อยนะยะ ชั้นไม่รู้หรอกว่าทำไมชั้นถึงถูกจับมาง่ายๆ แต่พวกเทอต้องปล่อยชั้น ปล่อย
นะ  ปล่อยยยย!!!! 
ยูนา: ยัยโง่!! ก็ตอนเทอดื่มน้ำส้มไงยะ สมองทำด้วยอะไร!!
ทิวา: พวกเทอ... กรี๊ดดดด พวกเทอใส่ยาลงไปในนั้นหรอ
ยูนนา: เออสิยะ แหกปากอยู่ได้ เลือกมาเร็วๆ
ทิวา: ชั้นไม่เลือก ชั้นจะแก้แค้นพวกเทอ ชั้นจะตามฆ่าพวกเทอ!! ชั้นรักกียุล ชั้นจะไม่เลิกกะกียุล!!!
ยูนา: งั้นก็ดี เตรียมตัวตายเถอะ ยูนนา!!!!
ยูนนา: ค่ะ
ยูนา: ให้มันได้ทรมานไปตลอดชีวิตเถอะ สาดน้ำกรดใส่หน้ามันซะ!!!
ยูนนา: ได้เลยค่ะ ยูนนาจัดให้ ตายซะเถอะนังลิง!!
ตูมมม!!! (สาดกรด)
ยูนา: กรี๊ดดดด ใครบังอาจพามันหนีกรด!!!
โซมุนจู: ชั้นเอง
ยูนนา/ยูนา: โอปป้าาา!!!
โซมุนจู: เทอ2คนมันเลว!! กล้าดียังไงมาแกล้งแฟนคนอื่นเขา!! กลับไปที่บ้านเดี๋ยวนี้ ชั้นจะสั่งสอนพวกเทอ เราได้คุยกันยาวแน่ !!!
ทิวา: ขอบคุณนะคะ
โซมุนจู: ไม่เป็นไรครับ
ณ บ้านกียุล
กียุล: ยูนนา!! ยูนา!!! ต่อไปนี้ พวกเทอ2คนห้ามมายุ่งกับชั้นอีก เข้าใจมั้ย แล้วห้ามแตะทิวาแม้แต่ปลายนิ้วไม่
อย่างนั้น ชั้นจะเกลียดและแค้นพวกเทอตลอดชีวิต
ยูนา/ยูนนา: โอปป้าาาา!!! (คิด: ไม่มีทางหรอกย่ะ ชั้นจะฆ่าแกนังทิวา)
โซมุนจู: ยัยตัวแสบ2ตัว ตามมานี่ ชั้นจะทำโทษพวกเทอ  ในฐานะที่ชั้นเป็นผู้ใหญ่กว่า มานี่เดี๋ยวนี้เลยนะ
ยูนา/ยูนนา: ฮือออ ไปก้ได้ค่ะ T^T
กียุล: ทิวา เก็บของ
ทิวา: หะ?? นายจะพาชั้นไปไหน
กียุล: อย่าอยู่มันเลยบ้านนี้
ทิวา: ทำไมอ่ะ
กียุล: เทอโดน2คนนั้นแกล้งตลอดเลย ไปเถอะน่า เดี๋ยวก้โดนอีกหรอก
ทิวา: 2คนนั้นคงไม่กล้าแล้วล่ะ
กียุล: ไม่แน่หรอก เทอจะเที่ยวอยู่มั้ย เกาหลีอ่ะ งั้นกลับละนะ
ทิวา: เที่ยวค่าาา เที่ยวๆๆๆ
กียุล: งั้นก้ไปเก็บของ
ทิวา: ค่าาา
เมื่อเก็บของเสร็จ กียุลก็พาไปโรงแรม
กียุล: นี่แหละ เราจะพักห้องนี้กัน
ทิวา: เรา???  หาาา?? แล้วอีกห้องล่ะ
กียุล: เธอจะบ้าหรอ มันแพงนะ พักห้องเดียวพอแล้ว
ทิวา: นายนั่นแหละบ้า ชั้นเป็นพุหยิงนะยะ นายต้องจองอีกห้องให้ชั้นเส้
กียุล: งั้นจ่ายเองละกัน
ทิวา: ช้านม่ายมีตางงงง ชั้นไม่ได้เอาม๊าาา
กียุล: งั้นก้เงียบไป ไม่งั้นไม่ต้องนอน
ทิวา: ง่าา อยู่ก้ได้
เมื่ออยู่บนรถไฟฟ้า
ทิวา: เราจะไปไหนกัน
กียุล: ล็อตเต้เวิลด์
ทิวา: มานคือไรอ่ะ
กียุล: สวนสนุกอ่า แต่อยู่ในห้าง
ทิวา: อ่ะนะ ชั้นไม่ได้อยากไปหรอก
กียุล: แต่ก้มีของกินนะ
ทิวา: ไปกันเถอะ >< ว้าวว ชั้นอยากไปจังเลย
กียุล: เมื่อกี้ยังไม่อยากอยู่เลย = = 
ทิวา: อยากแล้วง่าาา
ณ ล็อตเต้เวิลด์
ทิวา: ชั้นจะเล่นไอ้นี่
กียุล: เล่น..อันนี้..หรอ
ทิวา: นายกลัวหรอ555 แค่รถไฟเหาะเองนะ
กียุล: ของที่เกาหลีโหดมากเลยน๊ะ เทอจะไหวหรอ
ทิวา: นายกลัวหรอ
กียุล: ป..ป..ปะ..ป่าวนะ  ชั้นกลัวเทอจะกลัว  ลงมาแล้วอ้วกอ่ะ
ทิวา: ไม่หรอกน่าาา ไม่กลัว
กียุล: เฮ้อออ (คิด: ซวยแล้วเรา ทำไงดี เราเป็นลมแน่เลยอ่ะ)
 
หลังจากเล่นเสร็จ
 
ทิวา: ว้าว สนุกมากๆเลยอ่ะ>.< เนอะกียุล  อ้าวว กียุลไปไหนอ่ะ
 
กียุล: อ๊อกกกกก
 
ทิวา: ว้ายยยย เป็นผู้ชายซะเปล่า เมารถไฟเหาะรึไง555 กลัวแล้วไม่บอกตั้งแต่แรก
 
กียุล: พอเลยเธอน่ะ
 
ทิวา: นี่ๆ ชั้นอยากกลับไปลาฟลอร่าแล้วอ่ะ
 
กียุล: เบื่อแล้วหรอ
 
ทิวา: อื้ม
 
กียุล: งั้นอีก2วันออกเดินทางกลับลาฟลอร่ากันนะ